|
Mehmet Çetin'in iki þiir kitabý Sur Kitaplýðý tarafýndan yayýnlandý |
|
|
piya'nýn ilk kitabýný da yitirdik! |
Piya Kitaplýðý’nýn yayýmladýðý ilk kitap olan “Düþler ve Seyrek Zamanlar” adlý þiir kitabýnýn da yazarý olan kardeþimiz Süha Tuðtepe’yi 24 Haziran 2009’da Hannover’de yitirdik. Düþ yoldaþýmýzýn hatýralarý ve þiiri daim kalsýn..
 Süha Tuðtepe, 1956'da Cide'de doðdu. Þiirleri "Türkiye Yazýlarý", "Broy", Yarýn", "Varlýk", "Adam Sanat", "Þiir Atý" “Ütopiya”, “Kunduz Düþleri” gibi dergilerde yayýmlandý. Ýlk þiir kitabý "Yüzler ve Zarflar" 1986 yýlýnda Akademi Kitabevi Ýlk Yapýtlar Þiir Ödülleri'nde mansiyona deðer bulundu. Ýkinci kitabý "Düþler ve Seyrekzamanlar" (Piya-1991), 1990 Yunus Nadi Ödülleri'nde mansiyon kazandý. Yazarýn yayýmlanan diðer þiir kitaplarý þunlardýr. "Sürgün Mozaik" (Piya-1994), "Piton Üþümesi" (Piya-2000), "Güzelhayvan" (Adam-2005). Niþantaþý… Niþantaþý.. (2008-Doðan)
|
|
Devamýný oku...
|
|
|
"döðüþkenlikle inceliðin kesiþtiði yeri aramak" / arþiv |
 "Sonuçta
gerçekleþen þu; kiþi kendi firarýný gerçekleþtiriyor, önce bireysel düzlemde.
Bu, esir düþmesine raðmen teslim olmayan insanýn yaþama, direnme tavrýdýr.
Öncelikle budur. Çýkýþ noktasýdýr.
Sonrasý da var. Sonrasý bu firarýn ustalýkla baþarýlmasýdýr. Þimdi bu süreci yaþýyoruz.."
Mehmet
Çetin ''Cezaevi Edebiyatý'' nitelemesine karþý çýkýyor
Mehmet Çetin / Füsun Öztürk
Baysan Adýmlar, 19 Kasým'89
|
|
Devamýný oku...
|
|
|
Cumhuriyet, tahtaya kalk! |
 Büyük Yunanlý dünya þairi Yannis Ritsos, sizce þiir olan nedir mealindeki bir soruya, bundan otuz yýl kadar önce þu mealde bir cevap vermiþtir: 'Þiir, synthetic olandýr. Bundan kastým, duyular ve nesneler onda bireþmelidir.' Önce þu synthetic (sentetik) olaný açýklamaya çalýþalým. Bu soruyu Yannis Ritsos'a sormuþ olan 'ulu' Türk þairi, çevirmeni ve rejim aydýný, Özdemir Ýnce'dir. (Ki zat-ý muhteþem, çok deðil, daha bundan yedi yýl önce, benim de üniversiteden atýldýðým yýl, Kürtçe eðitim talebini 'terör'le eþdeðer görebilecek kadar Kürtleri seven bir cumhuriyet aydýnýdýr. Dünyada herkesle barýþ içinde ve kardeþ, tüm ezilenlere yoldaþ olangillerden, Kürtlere gelince, esmer ata atlar, tabancalar patlargillerden). |
|
Devamýný oku...
|
|
|
kitap, aþk ve itirazýn buluþtuðu yer |
![]()  söyleþi: çiðdem koç / namýk kuyumcu
AÞKIN RENGÝ SÝYAHTIR kýsa sürede üç baský yaptý. Dördüncüye ulaþtý sanýrým. Birçok yerde ve çevrede bu kitap konuþuluyor. Gerçek þiir okuru seni zaten þiirlerinden bilen ve izini süren bir okur. Ama düzyazýlarýnýn yer aldýðý son kitabýn fýrtýna gibi girdi daha evvel seninle yollarý kesiþmemiþ okurlarýn dünyasýna. Bunu neye baðlýyorsun, þiirlerinden sonra gelen bu yüksek sesli ve iþtahlý talebi? Özellikle de kadýn okurlarýn ilgisi gerçekten çok büyük oldu? Özelliklekadýnlarý bu kitapta bu kadar etkileyen ne oldu sence? |
|
Devamýný oku...
|
|
|
 Serê her serra newiyê de herkes
dileganê xo ano zon. Roca na serê 2009ie de yemayi kê jü
rica u mýneta ma esta, zerrê weþiya hometa ma ra.
Kamo kê ni zoni qesey keno;
wazeno cý rê kýrmançki vaco, wazeno zazaki, dýmýlki, kýrdki ya ki so-be vaco,
hama kamo kê þiya ni zoni de weþiya xo rameno, kamo kê bara ni zoni ‘zonê ma u
piyê ma, zonê pir u pirababê ma’ vano, zerrê xo ra kamci namê yeno va yi vaco. Ma
pero zanimê kê çýmo jü kê berba, çýmo bin nêhuno! A ra rica u mýneta ma nawa kê
zonê xo rê wayýr vecimê. Ma nýwazenimê kê teng u teynayina zonê ma ser zobina
thaba vacimê. Per u piya nae zanime. Hal u melalê zonê ma nawo wertê do. Nu hal
na dem rut u repaliyo, bêwayýriyo, dina ra surgýnýyo, teynayin u teberiyo…
|
|
Devamýný oku...
|
|
|
"ve ölüm daha büyük ve daha kýrmýzý olur gülden / ve sýðmaz her mezara" |
"Yýlmaz Güney Öldü"
-diye baðýrýyordu gazete satýcýsý çocuk.
Þehiriçi belediye otobüsü duraða vardýðýnda, açýlan kapýyla birlikte kaldýrýmda gazete satan çocuðun canhýraþ çýðlýðýný duyuyorum ilkin. Ankara’ya henüz iniyordu güz, Ulus’tayýz. Saflarýna katýldýðým bir iyimserlikle, gideceðim toplantýyý düþünüyorken, gazete satýcýsý çocuðun çýðlýðý yolumdan çeviriyor beni. Büyük bir þaþkýnlýk ve acýyla otobüsten iniyor, çocuðun sattýðý gazeteyi alýyorum. Yerel bir gazete bu ve bu tür gazetelerin asparagasýna çok yabancý deðilsem de, çocuðun çýðlýðý, gazetenin manþeti çok inandýrýcý sanki:
-Yýlmaz Güney Öldü!
|
|
Devamýný oku...
|
|
|
 “Ben ki daðlara þiir vermiþim”
Dersim’deyim: sanki ilk ya da son kez görüyormuþ gibi bakýyorum daðlarýmýza, uzun uzun. Bakarken, bu daðlara sýrlarýný armaðan edenlerle, sýr olup bu daðlara karýþanlarla, bu daðlarda daðlaþanlarla, bu daðlara hasret düþen, hasretleriyle bu daðlara düþen düþ yoldaþlarýmla birlikte bakar buluyorum kendimi.
Vaktiymiþ demek ki hatýrlamanýn: ‘insanýn rüzgâr oluþu’ biraz da bundanmýþ..
Kimi dizeler, sözler,
söylemeler o daðlar gibi yurt tutuyor insanýn kalbinde, en kadim
hafýzasýnda. Erken biten bir çocukluktan gençliðe geçtiðim yýllarda,
henüz haberdar olduðum devrimci söylemlerin heyecanýyla doluyum.
|
|
Devamýný oku...
|
|
|
