Mehmet Çetin – Umut Akar / Surêdar

"ae ra bırae exretê, kam savano vaco jüano, jibeno
jilê koyi de fetelino, çherxê vayi de çherexino
niseno ro tecelê xo ser şüaron vano
zalalo vano jüanê hometê, hama nu kêm kêmo bino
ae ra bıra, jüano: naz u duazê iqrariye, vaz u awazê
zerrêweşiye, çêrangê çêyiyo; sêrengê ra pers dano,
sergêrdao. zurê dina ra dürr, zorbajiye ra bêzaro
elbruzo, zagroso, muzıro. ğezalê koan de rêça
xızırio. golo bêbıno. bêviro. vano..”

"ol sebeple ahret kardeşim, kim ne derse desin dildir, inciniyor. 
dağın uçurumunda dolaşıyor, rüzgârın döngüsünde döneniyor.
oturup ağıtlar yakıyor bahtına
kutsaldır di¬yor kainattaki her dil ama bu yokluk başka bir yokluk
ki dildir; naz ile duazı ikrar ver¬menin, söz ile avazıdır 
iyi kalpliliğin, evin payandasıdır. yücelerden ses verir, 
dağlıdır. dünyanın yalanından uzak, zorbalıktan bıkkındır. 
elbruz’dur, zağros’tur, munzur’dur. dağların ceylanları ile hızır’ın ayak izidir. 
dipsiz göldür. hafızasızdır. söyler..”